Ik heb drie series geschoten van elk ca. een half uur met meestal 15 sec sluitertijd. Het bleek gemakkelijker satellieten te fotograferen dan shooting stars, want dat zie je dan aan de opvolgende foto's waarop satellieten wel terugkomen en vallende sterren niet. Ik ben er een paar keer mijn bed voor uitgegaan rond 03 à 04 u. Camera neerleggen (statief vergeten,

Het helpt als je je camera tevoren al prepareert: M kiezen, sluitertijd 15 " , iso kiezen op 400 of 800 of zo (of 64, zie hierna), diafragma een paar stops dicht tov max (in mijn geval f/1.4). Ook de serieopname instellen, als dat je laatste actie was krijg je die snel in beeld via camera aan, menu en OK voor start serieopname.
Ik was in Kamperland op Noord-Beveland en daar is de hemel nog behoorlijk donker. De Melkweg was zelfs met het (oude) blote oog wel te zien. Dat lukt mij thuis aan de rand van de Veluwe niet door alle omliggende steden.
Het vergt ook nog wel wat nabewerking om er wat van te maken; er zit een hoop 'bagger' aan de linkerkant van het histogram dat ik eraf geknipt heb met Viveza. Overigens gaf de serie op iso 64 de beste resultaten maar helaas geen vallende sterren; ik begon er pas om 4 u mee en dat was blijkbaar te laat. Die serie moest ik wel met 5 stops versterken in de nabewerking. Wellicht toch volgende keer de Sigma 20 mm vol open gebruiken (f/1.4 ipv op f/2.8 of 4).
Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen en resultaten.
Mijn vooralsnog meest geslaagde foto is deze:
links zie je een satelliet (want die stond ook op voorgaande en opvolgende foto's), rechtsonder zie je Cassiopeia (W vorm, lastig te zien), onderin de Melkweg en rechts boven een paar (volgens mij) vallende sterren nabij de Andromeda-nevel. Rechts is oost, boven is noord.

Er zit mogelijk nog wat 'rommel' in maar het onderscheid tussen 'rommel' (hot pixels) en sterren is gemakkelijk te vinden nl. de echte sterren zijn (al bij 15 ") allemaal streepjes.