Betreft opnamen van dit bericht:
http://www.nikon-club-nederland.nl/foru ... 54#p463254" onclick="window.open(this.href);return false;
en de reactie erop door Pacha.
pacha schreef:Goede opnames met omgekeerde 28mm lens.
Van op statief, zou ik proberen om de sluitertijd naar 1/30 te brengen, en tegelijk het diafragma, 1 stop opschuiven naar f/16.
Denk dat er dan nog meer scherptediepte, in het onderwerp zal zitten.
Het hangt uiteraard van de lens, en de omstandigheden af.
Dit is geen kritiek, 't is een tip om eens te proberen.
Diafragma opschuiven naar F16 neemt de scherptediepte wel verder toe, maar tegelijkertijd neemt de algemene scherpte af door diffractie en gaat de "byte" aan scherpte verloren in details waar de focus optimaal op afgesteld is. Het is dan een afweging wat je belangrijker vindt, een algemeen grotere scherptediepte maar zonder ergens een optimale scherpte, of minder scherptediepte maar wel met details op het exacte focuspunt die een hoge scherpte hebben. Dat kan per onderwerp afhankelijk zijn in het totaalbeeld, subjectief gezien als beeldvoorkomen. Bij macro is het altijd schipperen met die waarden.
Maar optisch gezien is de scherpte ook afhankelijk van de vergrotingsmaatstaf tegenover het gebruikte diafragma. Hoe sterker de vergrotingsmaatstaf, hoe kleiner de effectieve "werkelijke" diafragma-opening feitelijk is tegenover de waarde op de diafragmaring die je instelt op de lens. Hoe eerder diffractie daarbij zal inzetten. Dus bij erg sterke vergrotingsmaatstaven zal de afname aan algemene scherpte door diffractie nog eerder merkbaar zijn bij instelling van lagere diafragmawaarden (grotere openingen) op de diafragmaring. Dat de effectieve diafragma-opening afneemt bij sterkere vergroting komt door de tussenringen of macrobalg die steeds meer verlenging nodig hebben om aan die vergroting te kunnen komen.
Nu is de vergrotingsmaatstaf bij de getoonde opnamen niet echt erg sterk, dus in dit geval zou je F16 nog wel kunnen proberen, hoewel de algemene scherpte bij die waarde beslist al wel zal hebben ingeboet door diffractie. Dus de "byte" op details is dan al wat verloren.
Bij sterkere vergrotingsmaatstaven wordt het dus echt anders. Zelf heb ik wel eens testen gedaan met een omgekeerd
Voigtländer Ultron 40mm f/2 SL II objectief, tevens op een balg geplaatst met een vergrotingsmaatstaf van
4x waarbij de optimale scherpte bereikt werd bij F5.6 Bij F8 trad al minimale diffractie op, maar was de beeldkwaliteit aan randen en hoeken hierbij mogelijk net wat aangenamer qua restfouten dan bij F5.6 Bij diafragma F11 was de algehele scherpte door diffractie alweer merkbaar verder afgenomen om te gebruiken, om van F16 maar niet meer te spreken.
Bedenk dat bij een vergrotingsmaatstaf van
4x de
effectieve diafragmawaarde ruim 5 stops is afgenomen.
Zie o.a. een lijstje met effectieve diafragmawaarden
http://www.nikon-club-nederland.nl/foru ... 37#p434737" onclick="window.open(this.href);return false;
Een kleine variatie kan er praktisch gezien mogelijk wel inzitten doordat erg korte brandpunten van een retrofocus lensontwerp gebruik maken en een balguitrek daarbij een kleine variatie heeft op de vergrotingsmaatstaf tegenover min of meer symmetrische objectieven. Maar "stoppen" verschil gaat zoiets niet uitmaken. Een praktische test gemaakt met verschillende diafragmawaarden brengt simpelweg uitsluitsel wat qua optimale scherpte het beste diafragma is om te gebruiken. Voor de door mij gebruikte combinatie ligt dit bij 4x vergrotingsmaatstaf op diafragma F 5.6 tot maximaal F8. Alles wat je als opening kleiner instelt is een compromis in afname van algemene scherpte door diffractie tegenover wat meer scherptediepte. Wil je tot kwalitatief betere beelden komen kun je "stacking" van opnamen overwegen.
Voigtländer Ultron 40mm f/2 SL II objectief omgekeerd op een PB-4 balg met
4x vergrotingsmaatstaf.
Volledig opnamebeeld van een gekleurd veertje (met wat donsachtige tussendeeltjes erin):
100% crop van centrum bij F 5.6
Tussen de wat meer gesatureerde "baleinen" van het veertje met al die veerhaartjes, zie je op de helft de dons substantie zitten (wat zachter roze).
Dat is microscopisch kennelijk zodanig fijn, dat je daar fotografisch gezien met deze middelen geen onderlinge detailweergave meer in ziet.
100% crop van centrum bij F 8.0
Als je goed vergelijkt met het voorbeeld hierboven zie je dat de algemene scherpte al net een fractie weer is afgenomen.
De "byte" is eruit. De scherptediepte is wel wat meer als de vorige opname, maar nog steeds miniem.
P.S. Als mensen vinden dat deze wat technische uiteenzetting met voorbeelden niet in dit "verzameldraadje" thuishoort en een beetje een storende functie heeft in gewoon de presentatie van vele aardige macrofoto's met omgekeerde lens, stuur dan even een PB. Zal ik vragen of een moderator het bericht verplaatst naar een nieuw apart onderwerp.