Bedankt voor het commentaar. Het diafragma had inderdaad wat hoger gekund om meer scherpte te krijgen. Ik heb bij het maken van de foto eerlijk gezegd meer op de compositie gelet. Daar had ik mijn handen al aan vol. De foto is nl. niet van te voren 'uitgedacht'. De situatie deed zich voor en ik moest snel handelen voordat de persoon uit het beeld was verdwenen. Dat vind ik ook zo leuk aan fotograferen: je ziet iets wat je belangstelling wekt en dan is het de kunst om in een 'split second' de juiste foto maken. Qua compositie, lichtinval, scherpte, scherptediepte etc. Dat vind ik niet eenvoudig, er zijn zoveel variabelen waar je rekening mee moet houden. Maar o zo leuk!
Een fotograaf die een meester was in die combinatie van compositie en timing, was Henri Cartier-Bresson. Bij velen van jullie wellicht bekend. Hieronder een voorbeeld van een van zijn beroemde foto's.
Vriendelijke groet,
Tjeerd

Nikon D90; AF-S Nikkor 18-55 mm VR; AF-S Nikkor 55-200 mm VR; AF Nikkor 50 f 1/1,8 D; SB-700 Flitser