Beste allen,
Hartelijk dank voor jullie vlugge reactie. Ze valt mee.
Ik zal proberen mijn werk nog wat te verdedigen en antwoord te geven op de rijzende vragen. Vergeef me, het wordt een nogal lange tekst.
@ Léon Obers : het voorbeeld dat je me geeft kan ik reeds in mijn hoofd zien. Ik kan er zelfs een andere innerlijke betekenis aan geven maar met dezelfde titel inderdaad wikken en wegen. Ik denk dat als ik alle voorwerpen hier of daar kan lenen, zou ik ze verwezenlijken.
Je zegt het erg goed : door het letterlijk wegen van iets van wat je niet ziet. Dat is precies wat mijn beeld ook zou moeten oproepen (en waarschijnlijk nog niet voldoende doet). Op het moment zelf lijkt de beslissing al genomen te zijn. Hij is boos, moppert , is ontevreden… waarover weet niemand… De oorzaak moet terugslaan op de kijker van het beeld. -Waarvoor is de toeschouwer ontevreden ? Het is meer een innerlijke beleving. Iedereen heeft wel zijn kruisje of niet ?
Nu weegt het door. Het verpletter je. Vandaar dat de schaal doorslaat naar de kant van het duiveltje (= tegenstander, diegene die je ongelukkig maakt), engel (is vredevol).
Nu wat je niet ziet op het beeld is de beslissing : waarvoor gaat en staat, de boze smurf ? Wat gaat hij kiezen ? Blijft hij deze toestand of gaat hij de weegschaal doen kantelen. Hier komt onze eigen beeldvorming die er eigenlijk oorspronkelijk niet was, de kering.
Daar speelt de toeschouwer weer een rol. Jullie reacties waren er al gedeeltelijk een deel hiervan. Dat doet fotografie of beeldvorming ook steeds weer. Schokken en/of toeschouwer te doen reageren.
Margrit was een groot voorbeeld hiervan. Ceci n’est pas une pipe is een goed voorbeeld. Nochtans je ziet een pijp.
Al gaat de new way, als ik het nog zo mag noemen, niet echt die kant uit, maar zou het moeten aanraken.
De new way is een nieuw manier van uitdrukkingen, verschillende technieken zijn geoorloofd maar mogen het esthetische niet in gevaar brengen. Tegenstellingen zijn gewenst : is is en is niet...., situatie doen kantelen of in evenwicht brengen. Vandaar de new way.
@ Myriad
Aan de verlichting heb ik niet gedacht. Je hebt gelijk. Ik moet denken vanwaar het licht komt. Daar heb ik geen moment bij stil blijven staan. Het gebruik van de smurfen is heel toevallig. Ik had ze thuis alsook de weegschaal, het beeld kwam gewoon spontaan tevoorschijn . De creaties moeten ook heel eenvoudig blijven en de figuren plaats ik soms buiten hun context. Hier was het niet echt nodig. Ik wil het reeële met het irreeële samenvoegen.
@ Kaaaren
Bovenaan bij Léon heb ik nog meer uitleg gegeven van de bedoeling. Komt het overeen met de gedachte dat bij jou opkwam ? Later zal ik een smurf gebruiken die oorspronkelijk als waterman bedoeld wordt maar in mijn creatie een totaal andere betekenis zal krijgen. Ik heb het al in mijn hoofd maar moet nog verwezenlijk worden. Het materiaal moet ook nog verzameld worden.
Ik gebruik gewoon het materiaal dat ik voorhanden heb. Probeer niet te investeren. Maar bedankt voor de reactie en ik hoop dat je nog komt kijken als ik mijn nieuw project voorstelt, ook al is het je genre niet.
@ pietje-nukem
Neen, het wikken en wegen was nog niet achter de rug, het moest nog gebeuren maar de momentopname gaf aan dat er een probleem was. Maar je hebt gelijk dat geef ik toe dat je het zo kunt bezien. Misschien kan ik er een nieuwe maken waar de weegschaal nog niet helt. Ik moet toegeven dat ik daarover even geaarzeld heb. Maar aangezien de Boze smurf ontevreden is, helt de weegschaal naar de verkeerde kant.
Of de boze smurf het goede niet kan begrijpen, daar kan ik je geen antwoord op geven. Dat zal van de toeschouwer afhangen (zie mijn uitleg @ Léon). Dat blijft gewoonweg open. De beslissing is bij de boze Smurf (of alle mensen die met een bepaalde wrok of probleem leven, dat hun kijk op het leven teniet doet) Dat bepaalt de geest van de toeschouwer zelf. Blijf je steken of ga je verder denken… Vandaar ook de titel wikken en wegen, die de toeschouwer zou moeten leiden in het denkproces (maar het is mislukt
).
Maar je hebt gelijk ik zal me nog meer verdiepen in de technische kant.
Deze voorstelling werd gemaakt ter ere van een eenvoudige dame, die een tijdje in psychiatrie verbleef en gelukkig de weegschaal deed kantelen en er nu stilaan bovenop geraakt.
Toch vind ik het fijn om jullie reacties hoor. Het was leerrijk en vooral ik hou dat spontaan reageren op. Daar leer ik ook van. Van mijnentwege mogen jullie al mijn werken kritisch bekijken en raadgevingen geven.
: 
): 
